جــانــانه تــه خو داســې نـه وې؛ دچــا خبــري دې ضــرورمنلې دينه , تورو ته سپين خلک پيدا دي ځکه د سترګو تور د سترګو مينځ کې دينه , توره به نه کړې نو به څه کړې چې دې شېدې د پښتنې رودلي دينه , ته بې وفا شوې زه دې هېر کړم زه بې وفا نه يم چي تابه هېرومه , ته چې په ما پورې خندا کړې خدای دې مئين کړه چې زما د خندا شينه , ته چې زما د يارۍ نه وې زما ويده زړګی دې ولې ويښونه , ته چې زما قبر ته راشې زه به په قبر کې اشنا خوشاله شمه , ته د کوهاټ په غاښي راشه زه دره وال ټوپک په غاړه ګرځومه

Home Akhtar Rasha ashna pa judaye ki akhtar khwand na kawi

Rasha ashna pa judaye ki akhtar khwand na kawi

راشہ اشنا پہ جدایئ کئ اختر خوند نہ کوئ

بغیر لتا پہ تنھایئ کئ "اختر" خوند نہ کوئ

اے "مسافر" یارانو راشئ چئ مزے تری واخلو

پہ سعودئ کئ پہ دوبئ کی اختر خوند نہ کوئ

چئ پہ اختر کئ ھم د خپل جانان دیدن اونکڑئ
دہ ھغہ کس پہ زندگئ کئ اختر خوند نہ کوئ

اخترہ زہ پہ "بختورو" زورہ ورو پسئ
د بد نصیبو پہ جولئ کئ اختر خوند نہ کوئ

وئیل یئ "لاسو" لہ بنگڑئ بہ خامخا غواڑمہ
پہ دمرہ ڈوبہ خاموشئ کئ اختر خوند نہ کوئ

دھقان "پٹئ" تہ د "اختر" پہ ورز ھم اوتلو
وئ تش د خان پہ سلامئ کئ اختر خوند نہ کوئ

ثاقبہ مونگ به ده اختر پہ خوگو سہ پوھہ شو

پہ غریبئ او بئ وسئ کئ اختر خوند نہ کوئ